Tutamayacağın sözü verme demiş büyüklerimiz. Doğruymuş.

Tutamayacağın sözü verme demiş büyüklerimiz. Doğruymuş.
3 Ağustos 2018 tarihinde eklendi

Çocuklarım dünyaya geldiğinde onları kucağıma aldığımda sarılıp kokladığımda kulaklarına “iyi bir anne olacağıma dair söz veriyorum” diye fısıldadım.

Sonra ne mi oldu

 

Bazen içtiğim çayın soğumasını istedim.

Bazen izlediğim bir filmin sonunu görmek istedim.

Bazen sevdiğim bir insanla yaptığım sohbet daha tatlı geldi.

Bazen okuduğum bir kitabı elimden düşürmek istemedim.

Bazen sessiz sakin olmak, gürültüden uzak kalmak istedim.

Bazen işten bir saat sonra eve gelmek istedim.

Bazen gözümden uyku akarken, “bi uyusalar” diye gözlerinin içine baktım.

Bazen “nerden aldım bu oyuncağı” sürekli benimle oynamak istiyor dedim.

Bazen sabahları uyuyorlarken, yanaklarına kondurduğum bir öpücük sonrası uyandıklarında “ne yaptım ben şimdi” diye hayıflandım, telaşlandım, geç kaldım.

Bazen eve iş getirdiğimde göstermiş oldukları enerjileri karşısında çaresiz kaldım.

 

Tutamayacağın sözü verme demiş büyüklerimiz.

Doğruymuş.

Çünkü iyi bir anne olmanın daha birçok yolu varmış.

Bunu fark ettiğim anda “iyi bir anne olmak için çabalayacağıma söz veriyorum” diyerek kulaklarına fısıldamaya başladım. Hem de bunu bütün ömrüm boyunca yapacağıma söz verdim.

Siz de fısıldayın, olur mu?

Duyacaklar, hissedecekler, kendimizi daha iyi hissetmemize neden olacaklar.

 

Uzman Anne

Çocuk Gelişim Uzmanı Sibel Özdemir

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git
%d bloggers like this: