Hiç bir çocuğun adına AVM dediğimiz, çeşitli kurslar dediğimiz, restoran, kafe dediğimiz dört duvar arasında sıkışmış kalmış çocukluk yaşamasını istemiyorum.

Hiç bir çocuğun adına AVM dediğimiz, çeşitli kurslar dediğimiz, restoran, kafe dediğimiz dört duvar arasında sıkışmış kalmış çocukluk yaşamasını istemiyorum.
1 Temmuz 2018 tarihinde eklendi

Açık havada vakit geçirdiğimiz zaman, su savaşıyla bir birimizi ıslatıp, elimizde sopalarla gezdiğimiz zaman, kelebeklerin peşinden koşup, bir ağacın gölgesinde huzur bulduğumuz zaman vicdani olarak daha rahat, daha huzurluyum…

Hiç bir çocuğun adına AVM dediğimiz, çeşitli kurslar dediğimiz, restoran, kafe dediğimiz dört duvar arasında sıkışmış kalmış çocukluk yaşamasını istemiyorum.

Bilgisayar oyunlarının, kuş cıvıltısının verdiği keyfin önüne geçmesini istemiyorum…

Konsol oyunlarının açık havada koşturup, zıplamanın yerine geçmesini istemiyorum…

Temiz havayı içimize çekmek varken, manzaranın tadını çıkarmak varken “telefonunu versene” cümlesini duymak istemiyorum… İstemiyorum işte istemiyorum!!!

Akademisyen Anne

Doç. Dr. Saniye BENCİK KANGAL

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git
%d bloggers like this: