Kızı uyuşturucu bağımlısı bir anne anlattı

Kızı uyuşturucu bağımlısı bir anne anlattı
27 Şubat 2018 tarihinde eklendi

Eğer çocuğunuz akut yoksunluk belirtileri gösteren, rehabilitasyon tedavisi beklerken gözünüzün önünde paramparça olan bir eroin bağımlısı olsaydı ne yapardınız?

İngiltere’nin güneybatısındaki bir köyde yaşayan bir anne, kızını arabayla kente kadar götürerek ve ona nasıl eroin aldığını anlatıyor:

“Ter döküyor ve kusuyordu, histerik bir şekilde titreyerek ağlıyordu. Çaresizdi ve çok hasta hissediyordu. Köşeye sıkışmış gibi hissettim ve yapabileceğim başka bir şey yoktu. Bu yüzden ona sordum: Bunu yapabilmemizin bir yolu var mı – yani sokakta?

Bir kasabanın ortasında zor kazanılan paramı uyuşturucu almak için harcamam böyle oldu.

Sorun beş yıl önce, kızım 18 yaşındayken başladı.

Arkadaşlarının üniversiteye başlaması ve uzun zamandır mutlu bir şekilde birlikte olduğu ilişki gibi hayatını değiştiren bazı gelişmeler oldu. Ve olaylar kötüleşti. Tavrı, kişiliği değişmeye başladı.

Daha önce çalışkandı, atını severdi ve at binerdi. Bütün bunlar kenara itilmeye başlandı. Gün içinde çok uyuyordu. Ona “Senin neyin var?” deyip durdum.

Daha sonra, ona iyi gelmeyeceğini bildiğimiz, uyuşturucu kullanan ve ondan büyük kişilerle takılmaya başladı. Böylece taşlar yerine oturuyordu.

Bir yerden arabayla geri dönüyorduk ve ona bir kez daha sorunun ne olduğunu sordum.

“Olabilecek en kötü şeyi düşün” dedi.

Ona “Hamile misin?” dedim, ki şu an düşündüğümde hiçbir şey sayılır.

Yanıt bu olsaydı harika olurdu. “Hayır, hayır anne. En kötüsünü düşün. Kötü, daha kötü. Olabilecek en kötü şeyi düşün.”

“Uyuşturucu bağımlısı mısın?” dedim. “Evet” dedi.

Sonra ağlamaya başladı, çok üzücüydü. Hayatımın en kötü günüydü.

Bunu bırakmanın yollarını konuştuk, sonra bağrıştık. Farklı duygular yaşıyorsunuz. Bir an bağırırken ve sinirliyken, hemen sonra çok üzgün olabiliyorsunuz.

Eşimin kardeşi uyuşturucu kullandı ve bırakmaya çalışırken yaşadığı depresyon sırasında öldü.

Kızımız o zaman bunun bir sorun olduğunu düşünmedi. “Sadece eğleniyorum, tamam mı?” dedi. Ama bunu depresyona girdiği ve hiç de eğlenceli olmayan zamanlar izliyordu. Fakat bunu kabullenmeye henüz hazır değildi.

Zaman ilerledikçe ona ültimatomlar vermeye başladık. Geriye dönüp bakınca bunun iyi mi yoksa kötü bir fikir mi olduğunu bilmiyorum ama “Uyuşturucu kullanmaya devam edersen, evde kalmaya devam edemezsin” dedik. Ve onu evden kovduk çünkü kullanmaya devam ediyordu.

Ondan nefret ettim. Ondan çok nefret ettim. Uyuşturucuyu bırakabilecek güçte olduğunu, ama yine de bırakmadığını düşündüm.

Çocuklarınızın yaptığı hiçbir şey sizi onları sevmekten alıkoyamaz ama hissettiğim nefret çok güçlüydü. Onu omuzlarından tutup oyuncak bir bebek gibi sallamak ve “Tanrı aşkına. Ne yaptığına bak!” demek istedim.

Çocuklarım büyürken her zaman çok kontrolcü bir anne olmuştum. Bu yüzden kontrolün benim dışında olduğunu hissettim. “Hayır dışarı çıkamazsın, Eve gelmen, evde kalman ve kendine çeki düzen vermen gerek” diyemedim. Çünkü bana “Ben yetişkinim, istediğimi yaparım” diyecekti.

Hayal kırıklığına uğradım. Çok hayal kırıklığına uğradım çünkü neler başarabileceğine ilişkin büyük umutlarım vardı. O noktada hiçbir şeyi başaramıyordu, ama mutsuz olduğunu anladığında, işler değişmeye başladı.

Orduya ve askeri polis birimine başvurdu. Başlangıç eğitimini gerçekten iyi tamamladı ve askeri polis gücünde iyi bir işe girdi.

Uyuşturucu alışkanlığını bıraktığını ve hayatını değiştirdiğini düşündük, çok gurur duyuyorduk. “Aman Tanrım, başardı. Sadece başarmakla kalmadı bir de iyi bir iş buldu” diye düşünüyordum.

İyi para kazanıyordu ama yaklaşık bir yıl sonra her ayın sonunda telefonlar almaya başladık. “Bütün paramı nereye harcadım bilmiyorum anne. Ama bitiyor. Her ay sonunda parasız kalıyorum ve yiyecek ile diğer şeyler için param kalmıyor” diyordu.

Aslında tüm bu sürede bir sorunu vardı ama saklıyordu, çünkü bence utanıyordu.

Hafta sonları gelip aynı kişilerle vakit geçiriyordu, onu çok az görebiliyorduk. Pazartesi günleri, üssüne geri dönüyordu.

Kızımız uyuşturucu parasını ödeyebilmek için iş vereninden para çalarken yakalandı. Benim çek defterimden de 1000 sterlinin üzerinde çek yazıp tahsil etmişti. Biz de dava açtık.

Yapabileceğimiz her şeyi denemiştik. Ahlaki bir sınırımız var, daha genç iki çocuğumuz var ve aileden para çalmanın son nokta olduğunu görmelerini istedik.

BBC TÜRKÇE

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git
%d bloggers like this: