BEN ANNEYİM…

BEN ANNEYİM…
31 Aralık 2017 tarihinde eklendi

Üstüme bir şeyler alayım diye bir mağazaya gidersin,

Kendini çocuk reyonunda kıyafet bakarken bulursun.

Evde yoğurt bitmiştir markete uğrarsın, kendini çocuğuna dondurma alırken bulursun.

‘Çocuğu anneanneye yollayayım da, dinleneyim azıcık’ dersin, kendini onun fotoğraflarına bakarken, oyuncağına sarılırken, çocuk filmi izleyip ‘vicdan yaparken’ bulursun.

Karnın acıkır, bir şeyler hazırlayayım diye mutfağa girersin, boğazından geçmez, kendini çocuğuna ekmek arası yaparken bulursun.

Bugün Pazar erken kalkmayacağım, uyuyacağım’ diye kararlar alırsın, kendini erkenden kalkmış çocukların üstünü örtüp, krep hazırlarken bulursun.

‘Bugün beni çok yordun, akşam oyun falan yok’ diye çocuğa atarlarınsın, akşam olur, kendini üstünde iki çocuğu taşıyan ‘at’ olmuş bulursun.

 Çocuğun koşar, düşer, dizini sehpaya çarpar, kendini orta sehpayı döverken bulursun.

‘Bu ne dağınıklık, topla bakayım salonu’ diye söylenirsin, kendini koltuğun altında Lego ararken bulursun.

 

Çünkü çocuğun ufacık bir tebessüm eder, sen huzur bulursun…

 

Hatice Kübra Tongar

 

 

 

 

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Sayfa başına git
%d bloggers like this: